Tineke de Nobel

portretten, verhalen, objecten en structuren in olieverf


Tineke de Nobel is bekend geworden door haar prachtig ontregelde afbeeldingen van menselijke gezichten, hoofden en gestalten.
Humor vormt een rode draad in haar werk, wat altijd drijft op een scherpe waarneming van menselijke buitenissigheden. Ook vliegende kasten en tafels, grappige monsters, aliens en ufo's bevolken haar schilderijen.
Het blijft verbazen. 

Naast de menselijke voorstellingen maakt zij ook werken zonder
levende wezens. Het resultaat lijkt op het eerste gezicht abstract, maar het leven is nooit ver weg. Altijd ademen deze kleurrijke werken een bonte en vreemde atmosfeer met levendige objecten. Soms zijn die direct herkenbaar. Bijvoorbeeld deuren, balken, vazen en schalen. Een andere keer zijn het meer organische voorstellingen met een duistere betekenis.

Tineke de Nobel is autodidact geboren 1957 in Haarlem, de stad van Frans Hals.
Zij houdt van Haarlem en Holland, maar het leven bracht haar eerst naar Amsterdam en vervolgens naar Helmond. Daar woont en werkt ze sinds 1988 en ze heeft er een heel oeuvre bij elkaar geschilderd.Niet alleen omdat schilderen een niet te ontkomen drijfveer is, maar ook omdat ze alle geheimen ervan wil ontrafelen en de techniek tot in de puntjes wil beheersen.

Tineke: “Ik heb in Amsterdam enkele jaren klassieke talen en geschiedenis gestudeerd.
Het inzicht kwam dat niet de wetenschap, maar de kunst mijn toekomst zou zijn.
Mijn eigen weg zou ik gaan en ik zou me niet laten beïnvloeden door opleidingen en leraren. Noem het zelfstandig of eigenwijs”

“In mijn werk komen thema’s als vrijheid, geborgenheid, leergierigheid  en het ondoorgrondelijke van een ander individu steeds terug.
Elk schilderij verbeeldt een klein aspect van zaken die mij bezighouden.
Ik zoek een beeld om de gevoelens uit te drukken die ik krijg van zaken die ik lees, voel, hoor of zie. Dat gaat meestal associatief  met het gevoel dat ik heb bij bepaalde kleuren, vormen, vlakverdeling, richting en textuur.
Zo hoop ik via suggesties mijn ideeën en gevoelens ook in abstracte beelden vorm te geven en over te dragen. Ik noem mijn werk daarom persoonlijk en toegankelijk tegelijkertijd.”